Pfffff... Dat was ff schrikken vandaag. Ik moest namelijk mijn auto laten schorsen, maar ik kon nergens kentekenbewijs deel III (tegenwoordig deel II) vinden. Gelukkig, nadat mijn vader nog eens goed in de kast had gekeken, kwam het papiertje eindelijk tevoorschijn. De auto staat nu eenzaam en verlaten achter op de plaats, volledig uit het zicht onttrokken, omdat dat van de wet moet. Best zielig eigenlijk. Zeker als je bedenkt dat hij vanmorgen nog vriendelijk naar me keek en me zonder zeuren (op de gebruikelijke opstartproblemen na) van A naar B bracht. Waar heeft hij het aan verdiend? Ik hoop maar dat hij het me volgend jaar vergeeft.
Mijn auto (waar ik stiekum best trots op ben.)
Owja, nog iets om minder trots op te zijn, ik kreeg afgelopen week mijn allereerste bekeuring. Ik reed maar liefst 6 km te hard en ik zie je nu denken 'eigen schuld, dikke bult'. Dat kan ik niet ontkennen, maar ik vind het toch heel onterecht dat je rond middernacht bij Rotterdam op de snelweg niet eens harder dan 80 mag rijden.
|
