Ik ben inmiddels bijna een maand in Schotland, de tijd vliegt voorbij. Gelukkig maar. Het wordt steeds leuker naarmate ik de mensen beter leer kennen. Vorige week had ik overigens de 'on arrival' training van de EVS.
De Training
Het begon op vrijdag 24 februari, samen met Simona (de Italiaanse EVS-er) ben ik naar Montrose (ongeveer 2 uur met de trein) gegaan. Rond 5 uur kwamen we aan en op het station ontmoette we al snel een andere vrijwilligster. Katarina uit Slowakije. Het toeval wil dat zij ook een project doet in Edinburgh, in de loop van de week hebben we dus ook afgesproken om nog eens wat te gaan doen in Edinburgh.
De andere EVS-ers waren allemaal meiden, ja dat was af en toe een kippenhok en soms had ik het gevoel weer op de PABO te zijn (no offence ;-)). Maar het was wel een gezellige groep. En ookal is er in Montrose niets te doen, we hebben vier leuke dagen gehad.
  
De Andere EVS-ers
De duitse Christine had een fles Apfelkorn meegebracht, dus toen we ontdekte dat er zo weinig te beleven was hebben we die maar aangebroken. Iwona en Anna (beiden uit Poland) en Angelique (met haar franse accent) doen samen met Christine een project in Berwick, net over de grens in Engeland. Ook was er nog een Marissa, maar die was er maar twee dagen en daar kon ik geen hoogte van krijgen.
Na de vier gezellige dagen hebben we natuurlijk email adressen uitgewisseld en de vier Berwick-meiden zijn op de weg terug nog even mee Edinburgh in gegaan.
De Training zelf?
Ow... En de training zelf? Tja... Er werd veel verteld wat ik al wist. Hadden ze al die info maar niet op de website moeten zetten. Maar verder ook wat Do's en Don't's voor in Schotland, eigenlijk wel laat, in drie weken kan je al veel Don't's voorbij zien komen. En verder ging het vooral over 'elkaar leren kennen'. Dat is wel gelukt denk ik.
De Afgelopen week...
Natuurlijk was er weer een farm-day afgelopen week. Alle residenten waren de deur uit, maar de mensen van de City kwamen. Diezelfde avond waren alle residenten weer de deur uit (naar een voetbalwedstrijd) en Karen en ik bleven achter in de verlaten boerderij. Ik heb nog nooit zo'n rustige avond op de boerderij gehad.
Ik kan het gelukkig ook goed vinden met de andere/nieuwe Christian (voor het gemak noemen we hem hier de donkere Christian). We zijn beiden graag buiten bezig (met de dieren) en hebben de afgelopen week samen wat Boerderij-taken van anderen gedaan.
Over 'problemen' die hier dagelijks voorbij komen kan ik helaas niets op mijn site zetten. Maar geloof me als ik zeg dat Probleem oplossende gesprekken dagelijkse kost zijn... Gelukkig zijn er ook hele goede momenten met de residenten en de meeste residenten zijn heel makkelijk in de omgang. Maar soms...
Foto's zijn te vinden in het fotoalbum.
|
